* H A P P Y * Up-date on (my) Life. Live. SelfLove and Learn #StoriesofmyLife

<< N O  W O R D S.  J U S T  Mr.  S I M O N >>

 

Een ode... #AltarLife #StoriesofmyLife

Omdat ik zo vaak de vraag krijg, waarom 'al die vogels op mijn lijf' (welgeteld drie). En dan vooral 'die ene' of 'die grote'. Hierbij mijn antwoord: Deze 'sprookjes-achtige' 'blackbird' is een ode aan mijn moeders, hoeders (tantes, nichten), zusters, dochter, grootmoeders en al mijn voormoeders. En op die plek draag ik haar en hen heel fijn heel dicht bij mijn hart.

De foto is genomen tijdens de (eerste) tattoo-sessie, komend april alweer vier jaar geleden.

Achter nu in 't voor

Wij schrijven ons verhaal
Wij schrijven de woorden
van onze voor-voormoeders
Lopen in hun voetstappen
worden hun achter-hoeders
Geven hun verhalen door

Zo leeft achter nu in 't voor

-februari 2015-
Maaike

WritersBLog NewYearsWish #Hello2019

De 19 posts niet gered... Onbedoeld mooi want mijn laatste post van 2018, is mijn 18e bericht. Maar zulks echter geheel terzijde...



Dit jaar. Weer. Blijf ik aan. #RepostvanFacebook #Dag2018 #Hallo2019

(2018 wat was je kaa-uu-tee en wat was je magisch waanzinnig mooi. _/||\_)

Als de nacht valt en de dag achterlaat
zoals het nieuwe het oude jaar
dan kan ik zeggen
dat ik heb liefgehad
dat ik mijn schaduw heb gezien
dat ik mijn zwaarte heb gevoeld
dat veel wat ik zei of hoorde
niet was of anders was bedoeld
dat ik fouten heb gemaakt
maar ik bleef aan
ik bleef aan

Als de nacht valt en de dag achterlaat
zoals het nieuwe het oude jaar
dan kan ik zeggen
dat ik niet méér weet
dat ik me wijzer voel
dat ik jou nooit meer vergeet
dat ik donkerte naar het licht bracht
dat ik zachter geworden ben
minder hard
dat ik niet alles heb begrepen
maar ik bleef aan
ik bleef aan

Nu de nacht de dag achterlaat
zoals het nieuwe het oude jaar
weet ik dat alles al is
het enige dat het vraagt
dat ik aanblijf
opdat ik
niets
mis.

[Geen nieuwe voornemens]

Dit jaar.
Weer.
Blijf.
Ik.
Aan.

Tot Beterschaps! #StoriesofmyLife #Bloggen

Na 2 dagen ben ik er meestal wel klaar mee. Maar één van de intenties van 2017 is zelf-liefde. En in dit geval betekent dat: uitgriepen. Dus ben ik al een paar dagen (lees: 5) onderweg. Tussen mijn gekuch en getuk door, probeer ik mezelf van het lamlendige gevoel af te leiden. Naast het leesvoer dat ik amper aangeraakt heb (na 2 regels dut ik al weg), heb ik nog altijd mijn foto-mobiel.

Laat Mr. Big nou in een van de meest fotogenieke appartementen van Alkmaar wonen. Dus fotografeer ik er lustig op los. Vanuit bed en vanaf bank of stoel. Want van mooie uitzichten en goede afleiding en genoeg slaap, knapt een mens vanzelf weer op. (En dan vind ik het voor 2017 wel weer mooi geweest.)

Tot beterschaps iedereen!

Mijn 'blingbling' #StoriesofmyLife #InnerMaterialGirl

Waar word ik blij van? Een vraag die ik me nu dagelijks stel. En kan ik dat vandaag doen of me mee omringen. In het laatste geval is dat vandaag op het blog letterlijk.

Ik verzamel ringen. Dol op ringen. Ze zijn als talismannen en 'moodindicators', voor (bijna) elke dag een andere ring. Ik heb heel veel ringen en meerdere lievelings. Dus ik om'ring' me dagelijks (bijna dagelijks) met waar ik blij van word. Hieronder een paar lievelings gekiekt.

(ruim) Een maand later #Stories.of.my.Life

Heel even weg werd een heel lang even ;-) Bijtanken, afschakelen, inspiratie opdoen, knop om, in beweging komen (wandelen heel veel wandelen, zie foto's), in de tuin hangen en lummelen, vrienden en familie treffen en uitrusten. Dat was mijn (blog)vakantie. Het was heerlijk, het was hoognodig en ik heb genoten.

Hieronder een paar 'vakantie'kieken. Ergens volgende week weer aan de blog. Ik heb er heel veel zin in!

Eerste vakantie-espresso!

Met broer-lief een terrasje pakken.

Dinant, oh oh, Dinant!#Stories.of.my.Lifde

Zeven maanden geleden trokken Mr. Big en ik er voor het eerst met ons tweeën op uit. We gingen, en dat was voor mij voor het eerst, naar de Ardennen. Naar Dinant, nou ja, naar Blaimont - dat ligt op 14 kilometer afstand van Dinant. Het was liefde op het eerste gezicht.

Afgelopen weekend tijd voor weerzien met Dinant. Oh Dinant, wat een fijne stad (ok, groot dorp) zijt gij. En Blaimont is ons favoriet 'get-a-way'. Hieronder zie je waarom (omringd door bos, weides en rots - waanzinnig!).

Hiep hiep hoeraahaaa #Stories.of.(my).Life

Zes jaar geleden schreef ik over wonder Joost, "De geboorte van een klein compleet wezentje, met alles erop en eraan, teentjes en vingertjes, is een wonder. Joost is op 19 mei 2009 geboren en is het broertje van Lotte en daarmee mijn neefje (ok, in eerste instantie vooral de zoon van Jelle en Danielle). Jelle en Danielle hebben een prachtig ventje op de wereld gezet.

Ook al weet je dat baby's niet meer dan verschil tussen donker en licht zien. Lijkt Joost al heel wijs de wereld in te kijken. Zo benieuwd naar alles wat komen gaat."

 

Vandaag, nou ja, vanavond drink ik er een op hem. En over een kleine maand proosten we op Lotte, zusje van Joost, mijn nichtje.

Ochtendritueel #Stories.of.my.Life

Vorige week ben ik begonnen aan 10-daagse Ochtendritueel Challenge (check de Facebook-pagina!). Een mooie manier om te ruiken aan verschillende manieren je dag te beginnen. En een absolute inspirator voor je eigen (nieuwe) ochtendritueel te bedenken of om het gewoon een keer helemaal anders te doen.

Een van de resultaten, een heerlijk gezamenlijk ontbijt met een merenque tartelette :-) Goed, goed ik doe het natuurlijk wel een beetje verantwoord, zie op de foto mijn glas heet water met citroen.

Nog een paar dagen en de challenge is voorbij. Genoeg ideeën opgedaan, al vermoed ik dat de tartelette niet een dagelijks ritueel zal zijn. Maar lekker is het wel!

Dat wat ik afgelopen weekend zag (DWIAWZ) #Fotomobielen

Het was een slow, loom, feestelijk, zonnig en zalig weekend.

Zaterdag op weg naar de bus trof ik een vaas met buitenbloemen erin…

…aangekomen…

…daarna in volle zon feest…

…om zondag het weekend aan het strand af te sluiten.

Image by Ron

"Little bird" #Stories.of.my.Life

"I look up to the little bird

That glides across the sky

He sings the clearest melody

It makes me want to cry

It makes me want to sit right down

and cry cry cry."

-Annie Lennox

Mijn eigen 'little bird' draag ik nu voor altijd met me mee. Dicht bij mijn hart. Ode aan mijn moeders, hoeders, zusters, dochters, grootmoeders en alle voormoeders. Deze foto is van tijdens de tattoo-sessie afgelopen vrijdag. Hoewel hij nu al bijna klaar is, laat ik jullie pas weer een foto zien, als mijn 'little bird' echt af is.

Mooie Magnolia #Fotomobielen

Iedere dag voor 21 dagen lang, kiek ik met een thema met mijn mobiel. Afgelopen zaterdag trof ik deze mooie Magnolia bij mijn moeder thuis... 

...en het gedicht 'Zondag' van Remco Campert trof ik maandag ergens op het wereldwijde web.

Zondag

Zondag had ik me voorgesteld 

in de hangmat door te brengen 

tussen de stevige stammen van de bomen 

dicht boven de aarde 

en van de hemel ver genoeg verwijderd 

om me een mens op zijn plaats te voelen.

Maar het regende.

© Remco Campert 

Uit: Bij hoog en bij laag 

Amsterdam: De Bezige Bij 
1959 

Nagenieten #Stories.of.my.Life

Geen tekst. Nou ja, bijna geen tekst. Alleen een plaatje. Van afgelopen weekend. Van mijn jongste zusje die opgaat in haar 'Tattoo kleurboek voor volwassenen'. Een cadeau voor haar aanstaande verjaardag. Ik geniet nog na met onder andere dit beeld in mijn hoofd.

Nieuw normaal #ThrowBackThursday

Een iets ander blogritme deze week. Twee posts in plaats van drie. Dus morgen geen #EasyFriday, maar vandaag wel #ThrowBackThursday.

Deze foto is genomen vlak nadat ik bij ex-lief C. weggegaan was. Regelmatig zat ik in deze tuin, net bij Daan ingetrokken, met dit uitzicht:'Staring and trying to get my shit together.'

Sindsdien is veel veranderd. Het is nog steeds landen en er ontstaat geleidelijk aan een nieuw normaal. Denk nog veel aan het moment dat ik zelf de trekker eruit trok. De impact daarvan op iedereen. Nog dagelijks voelbaar. Het is goed nu. Voor mij. Ik kan natuurlijk ook alleen voor mezelf spreken. Dankbaar voor alles. Voor Mr. Big. Voor het huis wat ik nu voor zolang nodig 'thuis' mag noemen. Voor mijn huisgenootje. De vriendinnen die nog steeds zijn. Wat een reis.

#EveryDayChallenge #Fotomobielen

Sinds een paar maanden post ik iedere dag, oké er kan een dag tussen zitten, via Instagram een foto. Het gaat om #EveryDayChallenge voor een periode 21 dagen. Dus 21 dagen iedere dag één foto. Om het mezelf nog makkelijker te maken, plak ik er er een thema aan vast. Inmiddels ben ik toe aan mijn derde serie van 21 dagen #EveryDayChallenge.

#Peace. An angel

De afgelopen weken was het thema #AnimalPlanet, daarvoor #Peace en mijn nieuw thema de komende 21 dagen is #MattersoftheHeart. Zaken die mijn hart doen laten zingen. Wat er ook gebeurt, ik moet een plaatje plaatsen. Dat leidt soms tot prachtige kieken en soms ook helemaal niet.

De reden dat ik dit doe, is dat ik het lastig vind 'iets' af te maken. Door mezelf iedere 21 dagen een dagelijkse opdracht te geven maak ik het 'klein' en overzichtelijk. Ik sla alleen met mijn thema wel eens de plank mis. 21 dagen beesten kieken is als je niet ieder weekend naar de dierentuin gaat, best lastig. Zeker als je het afwisselend wilt houden.

#AnimalPlanet. Just a dude on the fridge.

De kwaliteit van de kieken is wisselvallig desalniettemin deel ik hier een paar daarvan graag met WRitersBLog-lezer. Benieuwd of de WRitersBLog-lezer ook doet aan deze manier van creatief bezig zijn en zichzelf daarbij oplegt iedere dag of week of maand iets te creëren. Vooral benieuwd naar de verschillende resultaten, hier of in mijn e-mailpostbus (maaikes.writersblog(a)gmail-punt-com).

#AnimalPlanet. What once was a sheep.



#Peace. A lit candle.

Kiek! #Fotomobielen

Gewoon wat mooie kieken, voor wie last heeft van deze 'blue monday', in zwart-wit èn kleur!

Hallo 2015! #Stories.of.my.Life

Na een ongeplande break van twee weken tijd om de nieuwe draad die 2015 heet op te pakken; hier, thuis (bezig met de nieuwjaarsschoonmaak), met vrienden, familie, Mr. Big, mijzelf en op het werk! Jawel,  ik heb een nieuwe baan - ik zei toch al 'I have fun jobs coming from every direction' en niets minder bleek waar.

Vlak voor oud en nieuw kreeg ik het goede nieuws van een nieuwe baan. Vandaag over een week start ik - wat een zalig vooruitzicht. Werk dat en inhoudelijk interessant is en wat zich goed laat combineren met mijn schrijven (Gids door de eenzaamheid, ZielopdeTong dit blog etc). In alle rust en opluchting heb ik afscheid kunnen nemen van 2014 en met alle vrolijkheid en ontspannenheid heb ik - samen met Mr. Big - 2015 kunnen begroeten.

En natuurlijk hebben we dat ingeluid op het strand. Where else.

 

Een goed strand kan niet zonder

varken op een stok ;-)

Voor iedereen een heerlijk 2015 gewenst, dat al jullie dromen en wensen mogen uitkomen en dat in goede gezondheid!

Liefs,
Maaike

'n Dagje strand #Stories.of.my.Life

Sinds augustus - sinds de 'grote verandering' is het strand een soort van toevluchtsoord geworden. Samen met Mr. Big. Om uit te waaien, om op te laden, om te vergapen aan de luchten; bij wind en storm, de woeste golven en het kruipende schuim. Bij daglicht, bij schemer en in het donker. Ik ben nog nooit zoveel en vaak naar de zee geweest als in de afgelopen vijf maanden.

Dus dank je wel zee, strand, zand, water, meeuwen, wind - jullie waren onze 'veilige haven'. Misschien nog een keer treffen voor het einde jaar - en anders tot in 2015; veel en vaak.