* H A P P Y * Up-date on (my) Life. Live. SelfLove and Learn #StoriesofmyLife

<< N O  W O R D S.  J U S T  Mr.  S I M O N >>

 

Inspired. Up-date on (my) Life. Live. SelfLove and Learn #StoriesofmyLife

<< N O.  W O R D S. >>

 

 

 

 

 

 

 
 

Een ode... #AltarLife #StoriesofmyLife

Omdat ik zo vaak de vraag krijg, waarom 'al die vogels op mijn lijf' (welgeteld drie). En dan vooral 'die ene' of 'die grote'. Hierbij mijn antwoord: Deze 'sprookjes-achtige' 'blackbird' is een ode aan mijn moeders, hoeders (tantes, nichten), zusters, dochter, grootmoeders en al mijn voormoeders. En op die plek draag ik haar en hen heel fijn heel dicht bij mijn hart.

De foto is genomen tijdens de (eerste) tattoo-sessie, komend april alweer vier jaar geleden.

Achter nu in 't voor

Wij schrijven ons verhaal
Wij schrijven de woorden
van onze voor-voormoeders
Lopen in hun voetstappen
worden hun achter-hoeders
Geven hun verhalen door

Zo leeft achter nu in 't voor

-februari 2015-
Maaike

'Joyful bliss of consciousness' #AltarLife #Bloggen #StoriesofmyLife

De beste voornemens...zijn...althans voor mij...voor 2019...geen voornemens te hebben. Anders dan wat is zich te laten ontvouwen, aan te zijn en aan te blijven bij wat is en daar helderheid op hebben. Volg je het nog? Aanblijven dus. Wakker zijn. Niet duwen. Niet trekken. 2018 was heel hard werken, niet omdat dat het voornemen was, zo bleek 2018 te zijn. Er is daarmee zoveel in beweging gebracht...wat nog steeds in beweging is.

Het is vooral het herkennen van mijn kansen en mogelijkheden. Alles: 'the good, the bad, the ugly, the pain and the crazy'. Daarom dat aanblijven dus. Ik ga dit jaar niet veel doen, maar er gaat dit jaar fantastisch veel gebeuren. En natuurlijk doe ik genoeg...maar alles is al in werking gezet. Dus dat ga ik niet doen...ik ga mee met de stroom wanneer dat past...tegen de stroom in wanneer dat 'moet'...of gewoon lekker dobberen. Wat mij betreft vooral heel veel dobberen. En ervaren hoe dat voelt.

Aanblijven. Helderheid hebben op wat is. En dat heb ik eigenlijk best wel. Het jaar is nog maar 6 dagen jong. Wat een mooi begin is dat...'the joyful bliss of consciousness'.

Heb een magisch 2019 lieve iedereen. Staar je niet blind op de bestemming, ervaar tot in de kleinste vezel jouw reis. Daarin zit de zin, de betekenis en de poëzie.

Liefs, Maaike

A new Paradigm (of Love) - Up-dated

De euromunten vallen bij bosjes de afgelopen weken en dagen. Vertragen, voelen en in mijn geval ook woorden geven. Het mooie van inzicht krijgen in je eigen proces is dat de ruimte die daarmee ontstaat, ook ruimte is voor het begrijpen van het proces van de ander. Wijsheid is altijd achteraf. Maar iedere achteraf, is van iets nieuws ook een vooraf. Dus het inzicht opgedaan in deze periode neem ik maar mooi mee naar een nieuw vooraf.

Een paar dagen geleden deelde ik het laatste deel van een correspondentie (in het Engels). Deze heb ik 'onzichtbaar' gemaakt. Het gedicht hieronder, is uiteindelijk wat ik zeggen wil. En wat de tekst van vandaag betreft, op de een of andere manier kan ik op het moment het beste in het Engels reflecteren als het om (zelf)Liefde gaat. De woorden vielen me een paar nachten geleden toe.

A new Paradigm
- of Love -

Love coursed right through us
And how we shared
Yet,
it wasn't about us
Together we didn't pair
Us was your path of pain
As it was mine
This joint moment in space
was a start
of a new paradigm.

Love coursed right through us
And how we cared
It wasn't about you and me
Together we didn't pair
We both climbed our hills
you see
This joint moment in time
was the beginning
of a new paradigm

How love coursed through us
Teaching about
triggers
hick-ups
and mindfucks
It wasn't about us
It was about getting me
finding my paradigm
Turns out I get you
Now finally
What a hell of a climb.

(Big thank you to the Love that let us see that it wasn't about you and me).

Lief ongemak #AltarmyLife #StoriesofmyLife

Lief ongemak,

Vanavond (oudejaarsavond) breng ik door met jou. Waar het misschien eerst 'gemakzucht' was, vinden van prettig gezelschap of een kek feest had ik niet echt zin in, is het nu vooral voortzetten van waar ik eerder dit jaar mee begonnen ben: het vinden van mijn gemak in ongemak.

Ik ben wel eens eerder van een oudejaarsfeestje naar huis gegaan maar dan trof ik altijd nog een huisgenoot of twee. Nu is het echt jij en ik. Oké, met een mini-fles Merlot en wat oliebollen. En oh voor de lezer, nee dit is geen 'roep' om een uitnodiging of 'schreeuw' om aandacht. Dit is alleen om te laten zien waar ik ben en hoe je een avond als deze ook kan besteden.

Mijn ongemak en ik zelf houden ons doorgaans van elkaar gescheiden. Te ongemakkelijk namelijk. Het hoort ook bij mijn 'bij mijzelf uitchecken' (en dit jaar weer nog meer (zelf)reflectie...it never stops). Dat wil ik oprecht niet meer. Ik wil alles van mezelf aangaan en vooral voelen. En op advies, gedoseerd. Vanavond is een oefening in voelen van ongemak en daarmee 'oké' te zijn.

Geen flitsend glitterpak, snelle babbels en hippe drankjes. Geen groot gezelschap (alhoewel ik gezelschap gehouden wordt door tig gevoelens...) of een klein exclusief klein gezelschap (nou ja...in dit geval wel héél klein en zeer exclusief ;-) ). Gewoon mijn ongemak en ikzelf.

Dat gaat ongemakkelijk zijn. En ongetwijfeld 10x slikken en ongetwijfeld terugkijken op meerdere van dat soort momenten afgelopen jaar. Niet makkelijk maar wel met een grote winst: dichter bij mezelf, mezelf beter kennen en daarmee meer van mezelf. Daar wil ik op verder bouwen. Maar ook ik wil dat al die momenten van ongemak van 2017 vanavond oplossen in mijn ongemak. Het is niet een situatie, omstandigheid of persoon. Het is van mij. Ik doe dit. En dat is goed.

Lieve mensen, ik wens jullie al het gemak in jullie ongemak toe - nu en alle nu's die komen gaan in het nieuwe 2018.

Liefs,
Maaike

Bijna tijd om mijn spullen bij elkaar te pakken... oproep #StoriesofmyLife

Sinds half april dit jaar pas ik voor een half jaar op een heerlijk huis. Mijn spullen kon ik meenemen, waardoor het echt als 'wonen' voelt en niet als oppassen of 'kamperen'. Maar het half jaar is wel bijna voorbij. Bijna tijd dus om mijn spullen bij elkaar te pakken...

Weet jij van betaalbare woonruimte in en om Alkmaar? Schroom dan niet me te mailen (zie foto voor mailadres). Waarschijnlijk heb ik met een half jaar à 9 maanden woonruimte via de woningbouw gevonden, dus een tijdelijke oplossing is prima. Dus ga jij zelf of bekenden van jou een half jaar op reis, dan pas ik graag op. Alle(s) zelfstandige woonruimte hoe groot of klein ook, is welkom.

Delen van dit bericht is lief!

Een nieuwe bril en van standpunt durven veranderen #StoriesofmyLife

Hoe ik nu vaar en ervaar wordt meer en meer gekleurd door mijn grondtoon van geluk en dat heeft ook flinke impact op hoe ik tegen 'oude' pijn en pijnlijke ervaringen aankijk. Een indringend besef is dat in het nu niets nooit verandert wanneer je met een 'oude' bril er naar blijft kijken. Situaties veranderen dan niet, anderen veranderen niet en ikzelf verander dan niet. Een soort van 'het komt nooit meer goed'-principe. En dat is niet waar.

Met de 'oude' bril blijft alles hetzelfde, reageer jij hetzelfde, reageert de ander (op jou) hetzelfde en zo hou je jezelf maar ook de ander gevangen in een (oude) rol. Niemand ontstijgt zichzelf en alles en niets blijft de 'oude' zelf en vaak zijn we dat zelf niet eens. Vaak zijn het onze opvattingen, beperkte overtuigingen en oude patronen. Geen nieuw perspectief want je weet zeker 'dat het toch wel weer zo zal gaan'. Als vanzelf handel je daarnaar, reageert de ander daarnaar en blijft alles inderdaad hetzelfde. En dat is niet waar.

Rollen en de woorden die we voor bepaalde rollen gebruiken, kunnen heel dominant zijn. Denk aan rollen en woorden als 'dader' en 'slachtoffer'. Zolang een 'dader' altijd, ook na een feit, als 'dader' wordt genoemd en benoemd, zolang blijft ook het 'slachtoffer', 'slachtoffer'. Ook wanneer één van hen of beiden allang verder zijn. In tijd en ontwikkeling. Beiden worden met een 'oude' bril bezien en zullen in de opvatting van anderen hun rol niet weten te ontstijgen. Om maar een voorbeeld te noemen.

Nu is het perspectief van anderen op anderen niet zo interessant. In ieder geval niet voor mij persoonlijk, want ik voel inmiddels dat de woorden gebezigd vanuit (de bril van) anderen mij niet definiëren. Maar meningen en woorden van anderen kunnen wel 'dominant' zijn en kunnen raken. Het enige wat jij en ik kunnen doen, is alles bij onszelf houden en ons realiseren dat onze mening over een ander, onze mening is en niets zegt over het leven en welzijn van een ander. Daarbij voegt het niets aan ons welzijn toe om vooral van alles over een ander te vinden.

Mijn 'oude' bril heb ik aan de wilgen gehangen en ik merk dat daarmee een wereld aan mogelijkheden is open gegaan. Daarbij heb ik geleerd dat als het perspectief of uitzicht mij niet bevalt, dat niet aan de ander ligt, maar dat ik zelf van standpunt kan veranderen. Ik ga niet over het handelen of zijn, doen of laten van een ander. Als het mij niet bevalt, is het aan mij daar iets mee te doen, mocht ik voelen dat dat (voor mezelf) nodig is. Als je van standpunt verandert, verandert ook het perspectief. Dus met mijn nieuwe bril en de mogelijkheid van standpunt te veranderen treed ik de wereld met open vizier tegemoet [met soms een lastig moment]. Jij?

You might also like Mijn licht; omdat het december is #StoriesofmyLife #AltarforLife  Grondtoon 'Geluk' #StoriesofmyLife #Inspireren #Geluk #Zelfgenezend Vermogen

Deze mooie woorden opnieuw gevonden #StoriesofmyLife

Every day, think as you wake up, today I am fortunate to have woken up,
I am alive, I have a precious human life, I am not going to waste it,
I am going to use all my energies to develop myself,
to expand my heart out to others,
to achieve enlightenment for the benefit of all beings,
I am going to have kind thoughts towards others,
I am not going to get angry or think badly about others,
I am going to benefit others as much as I can. 
-His Holiness the XIV Dalai Lama

Grondtoon 'Geluk' #StoriesofmyLife #Inspireren #Geluk #Zelfgenezend Vermogen

Als je een griep goed uitziekt, is je energieniveau daarna doorgaans beter dan daarvoor. Logisch want zo'n griepje kruipt langzaamaan naar de oppervlakte dus is je lijf voordat die rakker doorbreekt al niet 100% fit. Ik bemerk bij mezelf na zes dagen thuis te zijn geweest, nieuwe zin, een scherpere blik en de behoefte te delen.

Sinds een paar maanden ben ik bezig met het thema 'geluk'. Alhoewel 'geluk' een te zwaar woord is. Het Engelse woord 'joy' past beter terwijl de vertaling 'blijdschap' weer verder staat van wat ik bedoel. 'Geluk' is het (woord) dus. In mijn laatste depressie die ik in alle intensheid maar vooral bewustzijn ervaarde, voelde ik dat ik in wezen niet ongelukkig ben. Sterker nog, ik ervaarde dat ik gelukkig ben. Belangrijker nog, ik herkende dat gevoel van 'geluk' (joy) niet als gevoel maar als 'staat van zijn'. Als grondtoon van mijn bestaan. Als iets dat er altijd is en in mij besloten ligt.

Dit besef daalt met iedere dag dieper in en kleurt meer en meer mijn dagen en de keuzes die ik maak of niet maak. Dat laatste klinkt misschien wat flauw maar het is wel 'key' in mijn leven nu. Ik ben meer bezig met 'geen keuzes' te maken en vooral af te stemmen op mijn 'geluk', dan bezig keuzes te maken en vooral toch vooral toch en vooral toch in beweging te zijn. Want God je zult maar niet in beweging zijn en slechts zijn.

De ironie van geen keuzes maken is de ruimte die dan ontstaat waardoor dingen zich ontvouwen en in beweging komen. Niet meer 'pushen', niet meer afdwingen maar laten ontstaan en durven ontvangen. Zoals ik merk dat geluk de grondtoon van mijn bestaan is, is beweging dat ook; die meer kans krijgt zonder het geduw en getrek wat de meeste van ons doen. Niet zo verwonderlijk, want dat is ons aangeleerd.

Ik kan niet beginnen met te omschrijven wat dit alles met mij doet. Een 'thuiskomen-gevoel'. Een 'hè, hè, zo moet het zijn-gevoel' (en die reis begon HIER). De helderheid die het geeft op mezelf en mijn keuzes nu en de keuzes die in het verleden liggen. De duidelijkheid die het schept voor mij in relatie tot mezelf en tot anderen (vriend, familie en vrienden).

Het voelt alsof ik wortel geschoten heb en ik veel steviger in mijn schoenen sta, rustiger ben en stiller. Geen bewijsdrang of hyper-de-piep ik moet eruit, maar eerder met vertrouwen en in stilte in continue afstemming (dat is wat anders dan continu afgestemd zijn - ik bedoel: ik ben niet klaar, 'I still have to get a lot of my shit together'). De behoefte te delen heb ik wel, vandaar ook hier en nu dit 'stukkie tekst'. En meerdere zullen volgen 'for sure'. Ondertussen onderzoek ik en ontdek ik verder.

You might also like Mijn licht; omdat het december is #StoriesofmyLife #AltarforLife  Een nieuwe bril en van standpunt durven veranderen #StoriesofmyLife

Oh oh aan de Kook, wat een Geluk #StoriesofmyLife #Geluk #Cookin'Baby

Sinds kort verzamel ik recepten. Dat doe ik op een 'luie' manier, namelijk via Pinterest 'pin' ik ze. Ik heb me voorgenomen iedere week een gerecht dat ik nog niet ken en nog niet eerder bereid heb, klaar te maken. Sinds twee weken is mijn vriend mijn proefkonijn. Een dankbaar slachtoffer en iemand die 'goddank' alles lust.

Mijn 'pin'-mapje met recepten dijt snel en flink uit en ik plan nu al twee weken vooruit en ik kan al niet wachten op week 3 - want dat recept staat ook al klaar. Dit alles hoort bij mijn nieuwe routine dat te doen of me te omringen met datgene waar ik blij van word. Om het 'geluksvaatje' waar ik (altijd al) uit tap (maar nu continu voel) goed gevuld te houden.

Afgelopen week aten we 'Boston Mac and Cheese' met paprika-salade en de week daarvoor geglaceerde zalm met salade en korianderrijst. Deze week wordt het geroosterde spruiten, avocado, couscous met een vinaigrette en de week daarna....nou ja, dat houd ik voor het proefkonijn nog even geheim.

Ik wist dat ik koken niet vervelend vond, maar ik ontdek nu dat ik het geweldig vind en alleen maar nog leuker ga vinden. Niet alleen het bereiden van het gerecht maar ook het mooi opmaken van het bord. Ook al was ik eerder lid van een eetclub en heb ik me die hoedanigheid 'uitgeleefd' (en veel geleerd), daarbuiten kookte ik niet vaak of veel.

Mijn vondst is dat ik merk hoe je een goede dag nog beter maakt door het af te toppen met het bereiden en daarna genieten van een mooi gerecht. En daaraan vooraf gaat het doorspitten van prachtige recepten en het in huis halen van mooie ingrediënten. Alles is een feestje. Ook heb ik in de afgelopen weken ontdekt hoe weinig daarvoor nodig is...behalve liefde. Heel veel liefde.

Foto: Pinterest, Spruiten-recept van Another Root

Mijn 'blingbling' #StoriesofmyLife #InnerMaterialGirl

Waar word ik blij van? Een vraag die ik me nu dagelijks stel. En kan ik dat vandaag doen of me mee omringen. In het laatste geval is dat vandaag op het blog letterlijk.

Ik verzamel ringen. Dol op ringen. Ze zijn als talismannen en 'moodindicators', voor (bijna) elke dag een andere ring. Ik heb heel veel ringen en meerdere lievelings. Dus ik om'ring' me dagelijks (bijna dagelijks) met waar ik blij van word. Hieronder een paar lievelings gekiekt.

Nieuw in 2017 #StoriesofmyLife

Rustig aan beginnen.
In nu nog nieuw 2017.
Met open vizier.
Gericht op geluk: klein en groot.
Waarover later meer.
Zin in nu en alle nu's.
Om de dag graaien naar mijn groene appels voor kleine detox.
En genieten van mijn nieuwe huisstijl. Hoe vinden jullie mijn huisstijl?
Echt kek, heel blij mee. Dank aan Mr. Big.

In meditatie #StoriesofmyLife

Terwijl ik zit

Op een steiger

aan een koel koel water

zit ik stil.

Volg ik mijn adem

van buiten naar binnen

van binnen naar buiten.

Niets maakt nog verschil.

Zacht blaas ik lucht

in een verlichte zucht

Met een glimlach

ook in pijn

ook dan

Verbind ik me

van water tot steen.

Van buiten naar binnen

van binnen naar buiten

Alles is één.

Terwijl ik zit.

"Thuis zijn alsof je op reis bent" - oproep voor woonruimte #StoriesofmyLife

Regelmatig pas ik op huizen en vaak ook op bijhorende katten :-) Omdat ik al enige tijd mijn thuisleven met huisgenoten deel, zijn de oppashuizen de plekken en gelegenheden om even op mezelf te kunnen zijn. Het vertelt me ook dat het tijd is voor een nieuwe zelfstandige woonfase.

Een oud-collega bood aan een oproep voor een woning op haar blog te plaatsen. Een heel mooi aanbod omdat haar blog goed gelezen wordt. Maar hé, ik heb ook een blog. Dus ook hier mijn oproep voor (zelfstandige) woonruimte. Wie denkt met me mee of wie weet iets? Alles is welkom!

"De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is."
- Godfried Bomans -

Hoewel een dak boven mijn hoofd ben ik in feite al een paar jaar op reis. Nu na twee jaar bij anderen [in Alkmaar] inwonen, is het tijd mijn vleugels uit te slaan. Het is echt tijd in mijn eigen thuis 'thuis te zijn alsof ik op reis ben'. Daarom ben ik sinds kort op zoek naar zelfstandige woonruimte in Alkmaar of in Hoorn. Het hoeft niet groot of groots te zijn, wel zelfstandig. Dus weet je een zelfstandige woonruimte (studio, HAT, tuinhuisje, grote [zolder]kamer met alle voorzieningen) in Alkmaar of Hoorn van max. € 600,= mag...nee, moet je me absoluut een seintje geven. Mail me op maaikes.writersblog@gmail.com.

Ik heb twee aanvullingen. Ik heb een piano die wil ik graag meenemen - als dat kan. En ik zou graag een huisdier kunnen nemen - als dat kan/mag. Dit zijn geen harde eisen - wel mijn 'zachte' wensen. Dus weet je van een woning die bij mij past en vice versa of weet je van iemand die een ruimte heeft en verhuurt, mail me!

Bij voorbaat dank voor je/jullie tijd moeite en aandacht.

HaPpY LovE & Be #I-N-Spi-R-A-T-iE #Inspireren

Nice-to-read-'n-watch-'n-listen.

Feel-Good-texts-and-films.

To inspire. 

For inspiration.

Alanis Morissette on happiness [to watch]
“I think happiness is a state, and it’s a temporary state. So if we’re chasing a temporary state, we’re setting ourselves up to fail.”





Stine Jensen over haar spirituele reis [to read]
"Het was bevrijdend om te ervaren dat ik niet mijn gedachten ben
http://www.filosofie.nl/nl/artikel/44272/stine-jensen-het-was-bevrijdend-om-te-ervaren-dat-ik-niet-mijn-gedachten-ben.html


Ayahuasca and Non-duality with Stine Jensen [to watch]




Deva Premal [to listen]




My fav; Alanis Morissette on forgiveness [to watch]

#BeAlwaysDrunken - Als een ander het zoveel beter verwoord(de) dan ik ooit kan - #Grijphetlevenbijdeballen

Arthur Symons (1865-1945) translation, as quoted by Eugene O’Neill in Long Day’s Journey into Night:

Be always drunken. Nothing else matters: that is the only question. If you would not feel the horrible burden of Time weighing on your shoulders and crushing you to the earth, be drunken continually.

            Drunken with what? With wine, with poetry, or with virtue, as you will. But be drunken.
            And if sometimes, on the stairs of a palace, or on the green side of a ditch, or in the dreary solitude of your own room, you should awaken and the drunkenness be half or wholly slipped away from you, ask of the wind, or of the wave, or of the star, or of the bird, or of the clock, of whatever flies, or sighs, or rocks, or sings, or speaks, ask what hour it is; and the wind, wave, star, bird, clock, will answer you: "It is the hour to be drunken! Be drunken, if you would not be martyred slaves of Time; be drunken continually! With wine, with poetry, or with virtue, as you will.”

(ruim) Een maand later #Stories.of.my.Life

Heel even weg werd een heel lang even ;-) Bijtanken, afschakelen, inspiratie opdoen, knop om, in beweging komen (wandelen heel veel wandelen, zie foto's), in de tuin hangen en lummelen, vrienden en familie treffen en uitrusten. Dat was mijn (blog)vakantie. Het was heerlijk, het was hoognodig en ik heb genoten.

Hieronder een paar 'vakantie'kieken. Ergens volgende week weer aan de blog. Ik heb er heel veel zin in!

Eerste vakantie-espresso!

Met broer-lief een terrasje pakken.

Van twee jaar terug #Dichterlijke.Vrijheid

Teruglezen in je dagboek wordt afgeraden. Zelf heb ik eigenlijk nooit zo goed begrepen waarom. Omdat terugzien geen zin heeft? Als dat zo is, dan maakt het toch eigenlijk niet uit. Ik lees mijn dagboeken wel terug. Niet vaak, maar soms. Iedere keer valt me daardoor op hoeveel en hoe weinig ik toen wist - en de geleerde lessen tekenen zich 'ineens' met een enorme helderheid af.

Achteraf is niet alleen makkelijk praten, in mijn geval ook makkelijker lezen.

Net zoals mijn dagboek iets van mij en mijn verleden ontvouwt, zo doen mijn gedichten dat ook. Vind ik. En met onregelmatige regelmaat lees ik ook die terug. Deze is van exact twee jaar terug en is nog steeds waar. Misschien nog wel meer waar dan toen ik 'm schreef.

Een weg

Het is een weg.
Hier begint deze weg.
Hier.
Het brengt je op plekken
van dromen en van verlies.
Deze weg.
Deze weg bewandel je
zonder het inzicht van de ander.
Op deze weg beweeg je
en het verandert je.
Jij ervaart deze weg
zoals jij 'm ervaart.
Het is gissen naar de weg van de ander.
Naar of zij verandert.
Een goede weg
zoals deze weg
kruist met wegen van anderen.
Jij kiest.

#EveryDayChallenge #Fotomobielen

Sinds een paar maanden post ik iedere dag, oké er kan een dag tussen zitten, via Instagram een foto. Het gaat om #EveryDayChallenge voor een periode 21 dagen. Dus 21 dagen iedere dag één foto. Om het mezelf nog makkelijker te maken, plak ik er er een thema aan vast. Inmiddels ben ik toe aan mijn derde serie van 21 dagen #EveryDayChallenge.

#Peace. An angel

De afgelopen weken was het thema #AnimalPlanet, daarvoor #Peace en mijn nieuw thema de komende 21 dagen is #MattersoftheHeart. Zaken die mijn hart doen laten zingen. Wat er ook gebeurt, ik moet een plaatje plaatsen. Dat leidt soms tot prachtige kieken en soms ook helemaal niet.

De reden dat ik dit doe, is dat ik het lastig vind 'iets' af te maken. Door mezelf iedere 21 dagen een dagelijkse opdracht te geven maak ik het 'klein' en overzichtelijk. Ik sla alleen met mijn thema wel eens de plank mis. 21 dagen beesten kieken is als je niet ieder weekend naar de dierentuin gaat, best lastig. Zeker als je het afwisselend wilt houden.

#AnimalPlanet. Just a dude on the fridge.

De kwaliteit van de kieken is wisselvallig desalniettemin deel ik hier een paar daarvan graag met WRitersBLog-lezer. Benieuwd of de WRitersBLog-lezer ook doet aan deze manier van creatief bezig zijn en zichzelf daarbij oplegt iedere dag of week of maand iets te creëren. Vooral benieuwd naar de verschillende resultaten, hier of in mijn e-mailpostbus (maaikes.writersblog(a)gmail-punt-com).

#AnimalPlanet. What once was a sheep.



#Peace. A lit candle.