Broers.&.Zussen#Echt.Genieten

Eerste kerstdag met mijn broer en zussen. Alleen Dennis, mijn jongste broer, met Tania en Nora ontbraken. Ik voel me altijd zo compleet als we samen zijn. Mijn broers en zussen zijn de mooiste - van binnen en buiten, de liefste en de meest sociale. Eerste kerstdag was mijn Grote Gelukdag...en -nacht. Echt.Genieten met ook nog m'n Echt.Genoot erbij.

Ik hoop dat jullie allen ook heerlijke dagen hebben gehad. Nog een paar dagen lieve mensen en dan 2014. Geniet er nog even van.

Zusjes!

 

Collaga à neuf!

Nog meer Zusjes! Waaronder een hele schone ;-)

Kerst.ige.Taferelen (up-dated)

Zoals ik maandag blogde, woensdag piep ik nog wel even langs... Bij deze. Vanochtend heerlijk in alle rust ontbeten en getutteld in huis. Daarna op naar Emmen naar de familie. Merry merry X-mas ya'll!

Van foute kersttrui op kerstavond.

 

Tot de rust op kerstochtend...

 

...met onze eigen versie van een 'stal'.



Op weg naar Emmen. Onderweg met leesvoer,

uitzichten,

nog meer leesvoer en...

 

uitzichten.

 

En dan zijn we in Emmen.

Omdat we daar zo blij van worden#Fijne.Kerstdagen.Allemaal!

Lieve mensen, woensdag piep ik hier even langs - het zijn immers de laatste momenten van 2013 die hier kunnen en worden vastgelegd. Voor nu zeg ik dit...

Mijn 'mojo'#Stories.of.my.Life (up-dated)

Een kleine tijd geleden berichtte ik over mijn kwetsbaarheid. Het was toen storm in 'Huize Van der Werff'. Je kent het vast wel, van die dagen, weken of periodes - dat je het zelf van jezelf even niet hebt of kunt vinden. Je 'mojo' of zoals ik het noem 'innerlijke motor'. Dat denk ik, dat jij dat vast wel kent - wie je ook bent en waar - van die dagen. Ik ken ze en ik heb ze, van die dagen - ok, weken, 'for sure'.

Toen ik schreef over mijn kwetsbaarheid en het grote loslaten, zat ik er middenin. En hoewel middenin en hoewel ik dan het liefst voor standje kluizenaar 'full throttle' kies, heb ik dat niet gedaan. Mijn blog-ritme ging wel iets omlaag, mijn sociaal leven ging ook op een iets lager pitje maar verder ben ik de confrontatie met mijn gebrek aan 'mojo' full frontal aangegaan.

Deze reis duurt tot de dag van vandaag. Ik kan en ik wil er veel over kwijt. Alleen 'nu nog even niet'. De reden is omdat ik nu nog niet helemaal uitgereisd ben ('as if' je ooit uitgereisd bent, maar toch) en ik de woorden goed wil kiezen. Want hoewel niet makkelijk of zwaar het is vooral zo bijzonder en niet alleen maar niet makkelijk of zwaar. De toon wil ik goed raken.

Daarnaast heeft de aanvang van mijn vlucht alles te maken met één persoon die ik zelf nooit gekend heb maar aan wie ik jullie wel wil voorstellen. Haar reis is in haar eindigheid een oneindig groot voorbeeld voor mij. Ook dat wil ik kunnen vertellen zoals het is. Het is broedtijd dus voor het stuk wat ik nog schrijven ga (wat ik al had geschreven en ook klaar had staan - maar raakte niet de toon die ik wil raken, dus uit het raam gegooid! :-)) en daarvoor en daarom wentel ik me in 'WombofWinter'. Bijna winter.

Voor nu is dit een klein kijkje in 'the making of.... Een soort vooraankondiging dus. 'Speaking of which'. MoederAltaar/MotherAltar#Altar.of.Life 'in english' komt eraan (hèhè)!



De maan is zo aanwezig dit jaar, 13 keer zelfs, daarom hier deze maan. Mijn 'Mojo'-moon ;-)

Een spannend begin, een magisch einde#2014.2013

Het einde van het jaar kruipt stiekem dichterbij. En het begin van 2014 is bijna een feit. 2012 en 2013 zijn voor ons niet goed begonnen. Teveel verliezen. Dus ik hou mijn adem een beetje in. Zo'n gloednieuw begin is opeens toch een beetje spannend.

Maar ik loop natuurlijk te ver vooruit op alles. Zo doet mijn hoofd. Dus eerst met hart, ziel en zaligheid deze laatste dagen van 2013 koesteren. Want het was weliswaar een droevig begin, maar deze laatste weken zijn alles behalve droevig. Er gebeurt veel dat veel indruk maakt - maar het is bovenal magisch (zou het de bijna volle maan zijn?).

Nog twee weken 2013. Nog acht blogposts. Ik heb er zin in, in dat laatste stukkie 2013!

Image by Moony Khoa Le @Ego-Alterego.com

Het is goed zoals het kan#Ziel.op.de.Tong

Beeld: Passiongraph

De ziel is de mijne
voor nu dan.
Mijn fysieke manifestatie
draagt
doet
lijdt
en zorgt.
Zo goed als het kan.

Deze ziel is voor mij
voor nu dan.
Mijn verschijning in't nu
loopt over,
crosst over,
wordt opnieuw geboren.
Waar en wanneer het kan.

Dit lichaam is de mijne
Voor nu dan
Als zalige ziel
draag
doe
zorg
en dans ik.
Zo goed als ik kan.
Het is goed zoals het kan.



'Oh, my mama'#My.Song.by.Alela.Diane

Het is 'haar' week, of beter nog het zijn 'haar' weken. En daar hoort deze bij.

For all little blackbirds....who are walking through the clouds. En alle moeders, hoeders, verzorgers, tantes, oma's, buurvrouwen en zusters.

Van voor mijn bestaan#Stories.of.my.Life Deel 2 (up-dated)

Nu is teruggaan in het spoor van wat is geweest - om zichtbaar te maken wat ik heb gemist. Om alles van mij is en wat bij mij hoort op te eisen. En de uitkomst is natuurlijk 'Just be'. Gewoon Zijn... 

 

 

 

De gaten van mijn bestaan

vul ik door terug te gaan.

Verwar dit niet met leven in 't verleden.
Het is verlangen naar verbonden-zijn met mijn heden.

Van voor mijn bestaan#Stories.of.my.Life Deel 1

Beeld: www.depthinsights.com

Voet voor voet
loop ik terug.

Raap ik de kruimels
van mijn bestaan.
Van toen
omdat ik wil voortgaan.

Voet voor voet
leg ik de weg af.

Van voor mijn bestaan.
Van voor mijn voormoeders.
Van toen
omdat ik wil voortgaan.

Ik raap de kruimels en rijg ze aan elkaar.
Zie de ketting die het wordt, zie eens dit ben ik.

My Song in Ink#Stories.of.my.Life (up-date)

Merel, my little blackbird.
Zachtjes vloog ze langs.
Ze kon niet blijven.
Muziek liet ze achter.
'n Heel klein liedje.
Je zou het zomaar kunnen missen.

Ik ontdek haar, haar lied opnieuw.
Zij is de toon die mijn muziek heel maakt.
Als ik luister, zachtjes.

Een klein liedje - een gedichtje. Later duid ik wel en vertel ik meer. Maar laat ik voor nu zeggen - dat ik zo dankbaar ben voor mijn lied in inkt in de vorm van mijn eerste tattoo. De tekstregel is uit 'Little Wing'.

En dan bezoek ik Roos die vandaag vraagt "Vertel me vandaag eens over jouw leven?" - en vind ik mijn woorden voor dit liedje - dit gedicht.

"Dit is nu in mijn leven. Leven geven aan een (pril) leven (in mijn buik) dat ik ooit verloor. Maar een enorme dankbaarheid dat het weer terug is - een plek (letterlijk) heeft in mijn leven nu. En dat ik het kan delen." (En dankbaar dat er mensen zoals jij (Roos) hier zijn - die geen een dag ervoor schromen hun kwetsbaarheid te delen. Voor mij ben je daarin een (ver)lichtend voorbeeld.)