When we get lost again #AltarFriendship #SoulBrotherandSisterhood

When we get lost again
- the empath warriors -

It was with a sigh...
Aye,
that I've recognised
my through ages defied
you, my everbest friend
My always there for me mate
We did not speak in words
of this time and world.
It is with a blink of an eye
or a with the narrowest of sigh
that we've recognised
our everlasting living fate.

So when we get lost again
darkness my sweet old friend
I will meet you at the gate
of neverending possibillities
and far beyond the seven seas.
As we do and have done
time and ages again and again.
It doesn't matter how far we've gone
time always reaches out its hand
For we are the ones.
We are the ones.

A new Paradigm (of Love) - Up-dated

De euromunten vallen bij bosjes de afgelopen weken en dagen. Vertragen, voelen en in mijn geval ook woorden geven. Het mooie van inzicht krijgen in je eigen proces is dat de ruimte die daarmee ontstaat, ook ruimte is voor het begrijpen van het proces van de ander. Wijsheid is altijd achteraf. Maar iedere achteraf, is van iets nieuws ook een vooraf. Dus het inzicht opgedaan in deze periode neem ik maar mooi mee naar een nieuw vooraf.

Een paar dagen geleden deelde ik het laatste deel van een correspondentie (in het Engels). Deze heb ik 'onzichtbaar' gemaakt. Het gedicht hieronder, is uiteindelijk wat ik zeggen wil. En wat de tekst van vandaag betreft, op de een of andere manier kan ik op het moment het beste in het Engels reflecteren als het om (zelf)Liefde gaat. De woorden vielen me een paar nachten geleden toe.

A new Paradigm
- of Love -

Love coursed right through us
And how we shared
Yet,
it wasn't about us
Together we didn't pair
Us was your path of pain
As it was mine
This joint moment in space
was a start
of a new paradigm.

Love coursed right through us
And how we cared
It wasn't about you and me
Together we didn't pair
We both climbed our hills
you see
This joint moment in time
was the beginning
of a new paradigm

How love coursed through us
Teaching about
triggers
hick-ups
and mindfucks
It wasn't about us
It was about getting me
finding my paradigm
Turns out I get you
Now finally
What a hell of a climb.

(Big thank you to the Love that let us see that it wasn't about you and me).

Throwback Poem [2015]/ Of an once in Space and Time

The lines in my face 

are mine

Trails of an once in space

and time

Where we both climbed

steep hills

Where we both fighted

our windmills

Finding out our paths

not intertwined
The lines in my face

are mine

Trails of an once in space

and time

Thinking then our paths

would intertwine

For the rest of space

and time

De revue gepasseerd #PurePoëzie #PurePoetry #LetterWoordenZinnen

De revue gepasseerd

Dat ik sidder bij elke gedachte

die bij jou de revue passeert

angst om daar niet bij te zijn

Ik schreeuw het uit, hard

om gehoord te worden.

Om bij jou te horen.

Je hoort alles...soms, maar

je ziet niet dit geluid.

Ik ben reeds de revue gepasseerd

Voetnoot #LettersWoordenZinnen

Voetnoot

In een opeens een nacht
teruggebracht
van meeslepends en groot
naar een voetnoot.

Ik ben hier de idioot.
Slechts een voetnoot.

That's Love #StoriesofmyLove #PurePoetry #ZelfgenezendVermogen

That is Love

Dear love...

...one day I heard you scream

how a love real true

is selflove all the way

no matter what
The raw deal, not a dream

Of love

and letting go

Of no claim

with al the space

to be who we are

to meet in between

That's love

that's love

That.Is.Love.

Repost 18.6.2015 In het Hart van de Storm #ZielopdeTong

In het hart van de Storm

Hier sta ik middenin

het hart van de storm

Van binnen stil en

buiten roert zich luid

Nu ga ik middenin

het hart van de storm

Steekt er 'n wind op

een nieuw pril geluid

Het zingen van de ziel

roept, danst en vliegt

'n Liefde overschaduwd wat ik zie

Het roepen van mijn ziel

naar een nieuw getij

is de weg van dichtbij mij

Ons gedicht #StoriesofmyLife #ZielopdeTong #Zen #ZelfgenezendVermogen

Ons gedicht

Als de reuring ophoudt

de stilte intreedt

in ons wervelwind bestaan

Als de pijn is gerouwd

voorbij het leed

staan wij hier saam

Hand in hand

niet gebroken

Vooral vertrouwd

met het duister en licht

Is vooral liefde ons gedicht

Als ik gitaar kon spelen...bij een kampvuur, dan zong ik dit #StoriesofmyLife

Als ik gitaar kon spelen...bij een kampvuur, dan zong ik dit. Denk ik.

Liefdesverdrietliedjes. Ik vind ze mooi. Deze is een 'golden oldie'. Maar oud wordt als je maar lang genoeg wacht vanzelf weer nieuw en actueel. Wellicht wat 'corny' en dat is dan maar zo :-)

Through the Music

I’d see us traveling through music
way down the Mississipi to New Orleans
I’d imagine us careless and free
I would have died for you
For every now to come
But you turned around the truth
You turned around our truth

I know things weren’t easy
But why put the blamegame on me
I know I wasn’t always easy
But why pointing your finger at me
It took the both of us
To declare this relationship deceased

I’d see us traveling through music
to El Dorado and Kisatchie Forest too
I’d imagine us careless and free
I would have died for you
For all times and more to come
But you turned around the truth
You turned around our truth

I know things weren’t easy
But why put the blamegame on me
I know I wasn’t always easy
But why pointing your finger at me
It took the both of us
To declare this relationship deceased

WritersBLog mijn dichtbundel 'and then some' #DichterlijkeVrijheid #Inspireren

Op mijn lijst staat al 9 jaar lang te prijken, een dichtbundel in eigen beheer uitbrengen. Maar ondertussen deel ik mijn gevonden woord-pareltjes (ik heb geen zin in bescheiden te doen) hier op het wereldwijde web. En ik heb besloten dat dit WritersBLog mijn dichtbundel 'and then some' is. Voor iedereen toegankelijk voor iedereen beschikbaar. En als er een uitgever is die mijn gedichten wil bundelen...'you're welcome'.

Dus met een dikke middelvinger naar even alles en iedereen en naar mijn eigen goede voornemens in het bijzonder, mijn laatste aanwinst. Een alom voelen opgevangen in dit lijf vertaald naar de volgende woorden...

Het lied van dit Universum

Alles ligt in mij besloten
de wereld, het bestaan.
Alles kan zich in mij ontvouwen
voortduren en vergaan.
Ik ben heel en ik ben al.
Met liefde alom overgoten
in het ritme van het hart
drum ik zacht
met iedere slag
het lied van dit Universum.

5 jaar #AltarforLife #Bloggen #StoriesofmyLife #PurePoëzie

Uit Genadebrood van Bart Chabot.

One last Song #StoriesofmyLife

One last Song

I want the good things

The music

The poetry

The lovemaking

The corny jokes

The neverending conversation

I want the good

The good of you

I want your hands

Your eyes stark blue

Your sweet lips

Your everlasting touch

And all and more of that

I want the good

The good of you

Not the bitter

Only the sweets

Just lots of somethings like zoiets.

[I am] The Moon in Full #PurePoetry #PurePoëzie

The Moon in Full

I am the Moon

You are the Sea

I reflect the Sun

And You mirror Me

I am the Moon

You are the Sea

And when I shine

You catch my beam.

I am the Moon

You are the Sea

I thrive your tides

Even...
...when you don't see Me.

Maaike

20.09.2016

In meditatie #StoriesofmyLife

Terwijl ik zit

Op een steiger

aan een koel koel water

zit ik stil.

Volg ik mijn adem

van buiten naar binnen

van binnen naar buiten.

Niets maakt nog verschil.

Zacht blaas ik lucht

in een verlichte zucht

Met een glimlach

ook in pijn

ook dan

Verbind ik me

van water tot steen.

Van buiten naar binnen

van binnen naar buiten

Alles is één.

Terwijl ik zit.

#BeAlwaysDrunken - Als een ander het zoveel beter verwoord(de) dan ik ooit kan - #Grijphetlevenbijdeballen

Arthur Symons (1865-1945) translation, as quoted by Eugene O’Neill in Long Day’s Journey into Night:

Be always drunken. Nothing else matters: that is the only question. If you would not feel the horrible burden of Time weighing on your shoulders and crushing you to the earth, be drunken continually.

            Drunken with what? With wine, with poetry, or with virtue, as you will. But be drunken.
            And if sometimes, on the stairs of a palace, or on the green side of a ditch, or in the dreary solitude of your own room, you should awaken and the drunkenness be half or wholly slipped away from you, ask of the wind, or of the wave, or of the star, or of the bird, or of the clock, of whatever flies, or sighs, or rocks, or sings, or speaks, ask what hour it is; and the wind, wave, star, bird, clock, will answer you: "It is the hour to be drunken! Be drunken, if you would not be martyred slaves of Time; be drunken continually! With wine, with poetry, or with virtue, as you will.”

Ik en tien gitzwarte raven # Voor Jesper, Sietske, Rick en Sanne

Een kleine traditie. Sinds vier jaar hier op het blog. Als een ode en een afscheid en ook weer niet. Voor Jesper - maar vooral voor zijn ouders Sietske en Rick en zijn zusje Sanne. Sommige tradities moet je koesteren - en ik koester deze.

Jesper is op 16 mei 1999 geboren en op 21 mei 2001 overleden. Zoon van Sietske en Rick, grote broer van Sanne, tante- en oomzegger van Inge, Willie, Robbert-Jan en Patricia, neefje van Elsa, Sverre en Jelmer en kleinzoon van (tante) Hannie en (oom) Piet. En natuurlijk ook volop familie aan vaders (Rick's) kant.

Een verlies van een dierbare, van je kind, blijft altijd verlies. Maar zoals ik vorig jaar al schreef...
...wat er ook gebeurt, het leven blijft aan - soms als een storm en soms als een groots stiltegebied.

Ik en tien gitzwarte raven

Hij is weggegaan zonder mij
Geen briefje achter gelaten
Het was zomaar opeens voorbij

We hebben ‘m luid begraven
Met alle egards uitgezwaaid
Ik en tien gitzwarte raven

De wind lag er stilletjes bij
In mijn hart tien grote gaten
Want hij is niet meer bij mij

Eén raaf had een bloem gezaaid
En zij keken, de negen and're raven
of de wind niet was weggewaaid

De wind lag er nog steeds stil bij
Of had het ook het leven gelaten
stiekem, zonder enig teken zoals hij

Nu staan wij waar we 'm hebben begraven
alwaar de mooiste bloem is opgebloeid
Zien we hoe de wind met de bloem stoeit

Het duurde langer, veel langer dan even
Dat alles dood- en doodstil was, ook in mij
En dan is nu eindelijk teken van leven

Maaike
Mei 2003 
(ge-edited 2015/2016)

Ik dicht nog één keer op 1 mei #DichterlijkeVrijheid #PurePoëzie

De laatste weken weinig geblogd, des te meer gedicht en daarvan wat hier gedeeld. Nog één op deze 1 mei. Met voornemen deze maand 'es lekker te gaan bloggen. Jullie een beetje meenemen in waar ik ben. 

[....]

We herkenden elkaar met één oog opslag in de muziek.

Zanglijnen die ons verbonden

een traag en bitterzoete melodie.

De taal die we altijd verstonden;

Onze muziek verworden tot onze memento mori.

Niet meer alleen #DichterlijkeVrijheid #ZielopdeTong

Al eerder op het wereldwijde smoelenboek gedeeld, maar misstaat hier ook niet.

Niet meer alleen

Waar ik val
Waar ik opsta
Waar ik kom
Waar ik ga

Reis je mee
Loop mee
Nu reis ik alleen
voor twee
Reis met me mee

Als ik dan val
Als ik weer opsta
Wanneer ik kom
en als ik ga

Ga ik niet meer alleen.

Nog één afscheid [Straks] #StoriesofmyLife #DichterlijkeVrijheid #PurePoetry #PurePoëzie

[Straks]

Ik wil je nog iets zeggen

zodat je nog even blijft

iets zinnigs dat beklijft

Waar je nog op kauwen kan

voordat je weggaat

en ik je nooit meer zie, man.

Nee, nu nog niet gaan.

Ik ben nog lang niet klaar.

Dit is tekort jouw prille bestaan

net zoals dit prille jaar. 

Ik wil nog gewoon praten

heel eventjes maar.

Heus, ik laat je echt wel los

...straks.

Plug in and embrace #PurePoetry #PurePoëzie #DichterlijkeVrijheid

Plug in and embrace

A constant contact craving

of touch

Without any sort of claiming

of much

Just eyes that casually meet

hands that care

Not a claim just all that’s fair

I’ll will hold en keep your space

For now

All you need is to plug in

And embrace